Codzienne wydania lokalne

  • wydanie białostockie ("Gazeta Wyborcza Białystok") – Białystok
  • wydanie bielskie – ("GW Bielsko-Biała") – Bielsko-Biała
  • wydanie bydgoskie ("GW Bydgoszcz") – Bydgoszcz
  • wydanie częstochowskie ("GW Częstochowa") – Częstochowa
  • wydanie katowickie ("GW Katowice") – Katowice
  • wydanie kieleckie – ("GW Kielce") – Kielce
  • wydanie krakowskie ("GW Kraków") – Kraków
  • wydanie lubelskie ("GW Lublin") – Lublin
  • wydanie łódzkie ("GW Łódź") – Łódź
  • wydanie olsztyńskie ("GW Olsztyn") – Olsztyn
  • wydanie opolskie ("GW Opole") – Opole
  • wydanie płockie ("GW Płock") – Płock
  • wydanie poznańskie ("GW Poznań") – Poznań
  • wydanie radomskie ("GW Radom") – Radom
  • wydanie rzeszowskie ("GW Rzeszów") – Rzeszów
  • wydanie szczecińskie ("GW Szczecin") – Szczecin
  • wydanie toruńskie ("GW Toruń") – Toruń
  • wydanie trójmiejskie ("GW Trójmiasto") – Gdańsk, Gdynia, Sopot
  • wydanie warszawskie ("Gazeta Stołeczna") – Warszawa
  • wydanie wrocławskie ("GW Wrocław") – Wrocław
  • wydanie zielonogórsko-gorzowskie ("GW Zielona Góra-Gorzów Wielkopolski") – Zielona Góra, Gorzów Wielkopolski

Cotygodniowe dodatki tematyczne

  • poniedziałek: Gazeta Praca, Gazeta Sport, Ludzie i Pieniądze
  • wtorek: Gazeta Komunikaty, Gazeta Komputer (tylko w wydaniu stołecznym)
  • środa: Gazeta Dom, Gazeta Nieruchomości (w 13 wydaniach lokalnych)
  • czwartek:, Duży Format (od marca 1993, początkowo jako Magazyn)
  • piątek: Gazeta Telewizyjna, Gazeta Co Jest Grane, Teatry (tylko w wydaniu stołecznym), Supermarket (tylko w wydaniach: łódzkim i trójmiejskim), Wieża Ciśnień (tylko w wydaniu wrocławskim), Komiksowo (wydawany do 2004)
  • sobota: Gazeta Turystyka, Gazeta Wysokie Obcasy (tematyka związana z kobietami, od 3 kwietnia 1999), Gazeta Książki (raz w miesiącu w wydaniu stołecznym), Zdrowie i Uroda (raz w miesiącu)

Poza codziennymi dodatkami gazeta wydaje także serie tematyczne, wydawnictwa książkowe, płyty itp. Z gazetą związana jest Biblioteka Gazety Wyborczej.

Plebiscyt jest kontynuacją wcześniejszych plebiscytów: "Polka idolka" (za rok 2003) i "Kobieta Roku" (za rok 2005).

  • konkursu "Grasz o staż" dla studentów ostatnich lat oraz absolwentów (we współpracy z PricewaterhouseCoopers),
  • akcji "Rodzić po Ludzku" promującej podnoszenie standardów w opiece położniczej w szpitalach (we współpracy z fundacją o tej samej nazwie),
  • akcji "Szkoła z Klasą" promującej podnoszenie jakości w oświacie.
  • akcji "Polacy OdWagi!", jest to akcja zdrowego odchudzania.
  • jako pierwsza ogólnokrajowa gazeta w Polsce w dodatku regionalnym (katowickim) wydrukowała 13.02.2009 na pierwszej stronie artykuł po śląsku ("Ślabikorz dla Ślůnzokůw").

Człowiek Roku

Od 1999 redakcja przyznaje tytuł Człowieka Roku. Laureatami byli: Václav Havel, George Soros, Siergiej Kowaliow, Joschka Fischer, Günter Verheugen, Bronisław Geremek, Javier Solana, Zbigniew Brzeziński, Józef Życiński, Andrzej Wajda i Władysław Bartoszewski. W 2009 r. laureatem został Tadeusz Mazowiecki dodatkowo wyróżniony tytułem Człowieka 20-lecia Gazety Wyborczej. Ostatnim laureatem z 2011 jest Richard von Weizsäcker.

We wrześniu 1990, w wyniku coraz większych podziałów w dawnym obozie "Solidarności", Lech Wałęsa – wówczas przewodniczący NSZZ "S" – odebrał gazecie prawo do posługiwania się logo związku i hasłem Nie ma wolności bez Solidarności.

Nakład i sprzedaż

Średni nakład jednorazowy (niebieski) i całkowite rozpowszechnianie płatne (zielony)

Laureatki

Zespół redakcyjny

Dziennikarze

W latach 90. średni nakład wynosił 500 tys. egzemplarzy, a w wydaniach świątecznych dochodził do 1 miliona. Pod koniec 2008 średnia sprzedaż gazety wynosiła 388 tys. egzemplarzy, co dawało jej drugie miejsce za "dziennikiem Fakt".

Polka Roku

Polka Roku – coroczna nagroda przyznawana w plebiscycie czytelników "Wysokich Obcasów" (dodatek do "Gazety Wyborczej"). Czytelnicy głosują mejlowo lub listownie, wybierając spośród kandydatek nominowanych w kilku kategoriach. Oddanie głosu wymaga kilkuzdaniowego uzasadnienia. W roku 2008 były to następujące kategorie: polityka i społeczeństwo, media i show biznes, nauka, sztuka, sport, mistrzyni życia. Równolegle do Polki Roku wybierany jest Szkodnik Roku (w latach 2006 i 2007 – Szowinista Roku).

Byli dziennikarze "Gazety Wyborczej"

Od momentu założenia pisma jego redaktorem naczelnym jest Adam Michnik. Zespół redakcyjny "Gazety" w szczytowym okresie stanowiło 780 dziennikarzy w całym kraju i 5 korespondentów za granicą[].

Internet

Od marca 1995 GW prowadzi własną witrynę informacyjną w Internecie. Na jej bazie w 2001 powstał portal Gazeta.pl. W 2006 z portalu wydzielono serwis Wyborcza.pl, który stał się oficjalną internetową witryną gazety. Od lutego 2009 redaktorem naczelnym Wyborcza.pl jest Edward Krzemień.

Historia

"Gazeta Wyborcza" powstała zgodnie z uzgodnieniami Okrągłego Stołu, jako dziennik mający reprezentować solidarnościową opozycję w czasie kampanii przed wyborami do Sejmu Kontraktowego. Początkowo pismo miało nosić nazwę "Gazeta Codzienna", zaś przymiotnik "Wyborcza" miał funkcjonować tylko w czasie kampanii wyborczej. Pierwszy 8-stronicowy numer ukazał się 8 maja 1989 w nakładzie 150 tys. egzemplarzy. Przygotowało go 20 dziennikarzy – większość z nich było wcześniej związanych z podziemnym "Tygodnikiem Mazowsze".

W marcu 2002 uroczyście otwarto nową siedzibę gazety przy ulicy Czerskiej – budynek otrzymał sześć nagród branżowych. Od 2003 hasło "Gazety" brzmi Nam nie jest wszystko jedno.

Inicjatywy

Gazeta Wyborcza jest współorganizatorem inicjatyw oraz akcji społecznych, m.in.:

Gazeta Wyborcza

Gazeta Wyborcza (oficjalny skrót GW) – wysokonakładowy, ogólnopolski dziennik społeczno-polityczny, wydawany w Warszawie nieprzerwanie od 8 maja 1989 r. przez koncern medialny Agora S.A., zajmujący drugą pozycję na rynku pod względem sprzedaży i średniego nakładu jednorazowego.

Zobacz też

  • Internetowe wydanie Gazety Wyborczej
  • Informacyjny portal Agory SA

Publicystyka GW była przedmiotem ostrych polemik z innymi pismami i ośrodkami opiniotwórczymi w kraju oraz publikacji książkowych. Książka Michnikowszczyzna. Zapis choroby opisuje zagadnienie wykorzystywania "Gazety Wyborczej" jako "narzędzia politycznego". W podobnym tonie ukazywały się także książki i wypowiedzi Waldemara Łysiaka. Krytycznie o "GW" wypowiadali się też jej byli pracownicy i redaktorzy, m.in. Stanisław Remuszko ("Gazeta Wyborcza. Początki i okolice") i Michał Cichy.